دیسکمبوبیولاتور؛ سلاحی که بیصدا حمله میکند
گزارشهایی از کاراکاس حکایت از بهکارگیری سلاحی دارد که بدون شلیک گلوله، هم سامانههای الکترونیکی را از کار میاندازد و هم انسانها را با صداهایی خیالی، تهوع و سرگیجه از پا درمیآورد؛ فناوریای مبتنی بر امواج مایکروویو که یادآور یکی از مرموزترین پروندههای امنیتی دهه اخیر است: سندرم هاوانا.
این سلاح با یک مکانیسم واحد، همزمان وسایل الکترونیک را از کار میاندازد و در اهداف انسانی «اثر فری» (صداهای خیالی و حالت تهوع) ایجاد میکند؛ الگویی که از نظر آماری با رخدادهای موسوم به «سندرم هاوانا» شباهت دارد. هرچند این فناوری مزیت تاکتیکی مهمی برای دارندگانش فراهم میکند، اما افشای عمومی آن ممکن است یک خطای راهبردی بوده باشد؛ زیرا توسعه اقدامات مقابلهای توسط سایر کشورها را تسریع میکند.
خبرهای رسیده از کاراکاس در سوم ژانویه کاملاً غیرعادی بود. دستگیری نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، خود بهاندازه کافی شگفتانگیز بود؛ اما جزئیات عملیات یورش، بیشتر به یک رمان علمی–تخیلی شباهت داشت. گزارشهایی وجود داشت از نگهبانان باتجربهای که به زانو افتادند، استفراغ کردند و در سرشان درد شدیدی احساس کردند؛ دردی ناشی از «صدایی» که وجود خارجی نداشت. همچنین گزارشها از موشکهایی گفتند که بهسادگی شلیک نمیشدند، دکمههایی که فشرده میشدند اما اثری نداشتند، صفحهنمایشهایی که یخ میزدند و فناوریهایی که عملاً از کار میافتادند.
سپس ادعاهای رئیسجمهور آمریکا مطرح شد: یک سلاح محرمانه که او نام «دیسکمبوبیولاتور» را بر آن گذاشت.
من (جسی کانچولا، متخصص زیستآمار) بهعنوان یک آماردان، عمر حرفهایام را صرف یافتن الگوها در میان نویزها کردهام. اگر لفاظیهای سیاسی و نامگذاریهای رنگارنگ را کنار بگذاریم، «دادههایی» که گزارشهای شاهدان عینی ارائه میکنند، به یک فناوری بسیار مشخص و کاملاً واقعی اشاره دارد. با جادو طرف نیستیم. به احتمال زیاد شاهد نخستین بهکارگیری عملی یک سلاح انرژی هدایتشده از نوع مایکروویو پرقدرت پالسمدولهشده (HPM) هستیم.
سازوکارسلاح
اهمیت و قدرت این سلاح در آن است که با تکیه بر یک نیروی بنیادی واحد (یعنی انرژی فرکانس رادیویی پالسی) بهطور همزمان دو سامانه کاملاً متفاوت یعنی الکترونیک و زیستشناختی را هدف میگیرد.
۱. کشتن نرم (خنثیسازی الکترونیکی)
گزارشها درباره شلیکنشدن موشکهای ونزوئلایی با اثرات شناختهشده سلاحهای HPM بر نیمهرساناها همخوانی دارد. وقتی یک پرتو مایکروویو با شدت بالا به دستگاهی برخورد میکند، لازم نیست آن را بهصورت فیزیکی خرد کند.
انرژی مایکروویو از طریق آنتنها، حسگرها یا حتی شکافهای بدنه وارد میشود. سیمکشی داخلی خود دستگاه مانند یک آنتن عمل میکند، سیگنال را میگیرد و آن را به یک جهش ولتاژ عظیم تبدیل میکند.
چنانکه در مطالعات ناتو درباره فناوریهای مقابله با پهپادها آمده، این جهش باعث «قفلشدگی» میشود؛ وضعیتی که در آن گیتهای منطقی دیجیتال منجمد میشوند و به ریست سخت نیاز دارند. در سطوح توان بالاتر، «سوختن» رخ میدهد و پیوندهای میکروسکوپی داخل تراشهها بهطور فیزیکی ذوب میشوند.
۲. صدای «شبحوار» (اثر فری)
هولناکترین گزارشهای عملیات به فروپاشی جسمی نگهبانان مربوط میشد. آنان از یک «موج صوتی شدید» سخن گفتند، در حالی که هیچ بلندگویی دیده نمیشد. این تقریباً بهطور قطع کاربرد «اثر شنیداری مایکروویو» است؛ پدیدهای که نخستینبار در سال ۱۹۶۱ توسط عصبشناس آلن اچ. فری شناسایی شد.
وقتی انرژی RF پالسی به سر انسان میرسد، باعث گرمشدن بسیار ناچیز اما سریع بافت مغز میشود (در حد میلیونیم درجه). این گرمشدن سریع موجب انبساط بافت و ایجاد موج فشاری درون جمجمه میشود. موج به حلزون گوش (کوکلئا) میرسد و بهصورت صدا پردازش میشود.
چنانکه جیمز سی. لین در مرور جامع خود در سال ۲۰۲۱ با عنوان «اثرات شنیداری تابش مایکروویو» توضیح میدهد، این اثر قابل تنظیم است. یک نرخ تکرار پالس مشخص میتواند نهتنها صدای خیالی ایجاد کند، بلکه سامانه دهلیزی را بیشازحد تحریک کند. پیامد آن، تهوع شدید، سرگیجه و احساس «انفجار سر» است؛ همان علائمی که نگهبانان ونزوئلایی گزارش کردند.
