۴۳۲۵ مطلب
گزارش الجزیره نت تأکید میکند دو توهم رایج باید کنار گذاشته شود: نخست، باور به صلحطلبی اسرائیل؛ دوم، امید به اختلاف راهبردی میان آمریکا و اسرائیل برای مهار تلآویو. واشنگتن و تلآویو با تقسیم کار آشکار، پروژه بازطراحی مرزها و تضعیف دولتهای منطقه را پیش میبرند. هرگونه توافق یا آتشبس در منطقه، دائماً در معرض نقض است و آمریکا با حمایت کامل، همواره منافع اسرائیل را در اولویت قرار میدهد.
در اتفاقی عجیب و کنایهآمیز، یک هنرمند فرانسوی با نصب مجسمهای قرمز و تمامقد از دونالد ترامپ که از دریچه فاضلاب در نیویورک بیرون میآید، توجه عابران و رسانهها را جلب کرد.
به تازگی انتشار سخنانی از ترامپ، بار دیگر مسأله رابطه آمریکا و چین را برجسته کرده است.
یکی از پرسش هایی که اکنون سؤال برانگیز شده، این است که در سایه ادامه تهدیدهای آمریکا، آیا حل مسأله هستهای با روش دیپلماتیک امکانپذیر است؟
توماس فریدمن در مقالهای از طرح «بزرگ و زیبای» دونالد ترامپ انتقاد کرد.
رئیس جمهور تونس، در دیداری رسمی با مشاور ارشد دونالد ترامپ، با نمایش تصاویری دلخراش از کودکان غزه، از رنج ملت فلسطین سخن گفت و بهشدت مشروعیت جامعه جهانی را زیر سؤال برد.
تغییرات اخیر ترامپ در سیاست خارجی، چه در قبال روسیه، چین، ناتو یا خاورمیانه، با وعدههای قبلی او در تضاد است و حتی وفادارانش را سردرگم کرده است. این چرخشها یا ناشی از سلطه دوباره جریان سنتی سیاست خارجی، یا تطبیق با واقعیتها و بیش از همه ریشه در شخصیت خودمحور و بیثبات ترامپ دارد؛ رویکردی که سیاست خارجی آمریکا را به بیثباتترین و پرآشوبترین دوران خود رسانده است.
تحلیلگران معتقدند صعود احمد الشرع در دمشق نتیجه توافقات قدرتهای خارجی است نه یک جنبش داخلی. نقش اسرائیل در سوریه فراتر از مهار حزبالله و مقابله با نفوذ ترکیه است؛ تلآویو با پروژههایی چون «کریدور داوود» و حمایت از اقلیتها، به دنبال تغییر ژئوپلیتیک سوریه و ارسال پیامهای هشدارآمیز به ترکیه و دمشق است. سیاست اسرائیل در سوریه، اولویت منافع امنیتی و راهبردی خود را بر هرگونه عادیسازی روابط ترجیح میدهد.
رئیس جمهور آمریکا در سخنانی گفت در صورت نیاز بار دیگر آمریکا به تأسیسات هستهای ایران حمله میکند.
اسرائیل با حمله نظامی به سایتهای هستهای ایران، همزمان با مذاکرات هستهای، بیاعتمادی تاریخی تهران به غرب را تشدید کرد. تجربههای مکرر خیانت و فشار، رهبران ایران را به این باور رسانده که تنها باید به خود متکی باشند و نمیتوانند به وعدهها و توافقات غرب اعتماد کنند. تا زمانی که غرب تضمین واقعی و پایدار ارائه ندهد، تهران راهبرد مقاومت و احتیاط را ادامه خواهد داد.
