۶۱۰۰ مطلب
رفتار نمایندگان در شعار دادن و مرگ به این فرد و آن فرد گفتن و حتی نحوه مواجهه رئیس مجلس با این مسئله، نشانه روشنی از فقدان تحلیل درست از مسائل اصلی کشور است. آنان از طریق اتهامزنی به دستاندرکاران، سیاست را به ابتذال کشانده و میکوشند که تنش ایجاد کنند.
یکی از مهمترین موضوعات مورد اتکا منتقدان دولت وجود تحریمهاست، تحریمهایی که نفس اقتصاد کشور را به شماره انداخته است و بدون برطرف کردن آنها تلاشها برای رفع ناترازیها را ناموفق نشان میدهد.
قائمپناه، معاون رئیس جمهور: در جلسه امروز دولت، پس از استماع گزارش رئیسکل بانک مرکزی از لغو مجوز بانک آینده، اعضای کابینه از بانک مرکزی بدلیل اجرای تدابیر و سیاست های رئیسجمهور پزشکیان برای اصلاح نظام بانکی و ناترازی های پولی و صیانت از اعتماد عمومی حمایت و قدردانی کردند.
اکنون که فشارهای اقتصادی و اجتماعی بیش از گذشته بر دوش مردم و دولت سنگینی میکند، زمان آن فرا رسیده است که اصلاحات اداری از شعار به عمل تبدیل شود.
«نوع انتشار و نوع فضاسازی» در خبر «تصمیم دولت برای اصلاح قیمت بنزین» بیشتر تخریب است تا اطلاعرسانی و آگاهیبخشی.
گویا دولت و وزارت خارجه بیشتر از آنکه مایل باشند مسئله میان ما و امریکا را حل یا تعیینتکلیف نهایی کنند، دوست دارند با چنین اخباری آن را معلق نگه دارند. استخوانی است که میتوان آن را لای زخم نگه داشت تا هربار به «طبیب جمله علتهای ما» نیاز افتد!
نظام کلان تصمیم گیری کشور، باید بر اساس نظرات کارشناسی، تصمیم گیری کند. ما درگیر ناترازی عقل در تصمیم گیری ها شده ایم. دولت باید سعی کند منطقی رفتار کند. مسئول توسعه استراتژی کشور، سازمان برنامه است. در حال حاضر وزارت جهاد کشاورزی به وزارت واردات تبدیل شده است. چرا عملکرد وزارتخانه های ما اینگونه است؟
از برنامه چهارم به بعد قرار بود سالانه فقط 10 درصد به قیمت حامل های انرژی اضافه شود که فشار شدیدی به مردم وارد نشود. من حتی با آن ایده هم مخالف بودم. دولت هم این کار را می کرد. اما اگر این روش اعمال شود که متناسب با نرخ تورم، افزایش قیمت حامل های انرژی را داشته باشیم، به این معناست که دولت باعث تورم های بالای 40 درصد شده اما تاوان چنین وضعیتی را باید مردم بدهند.
سخنگوی دولت گفت: دولت در خصوص بنزین مصوبهای نداشته و هیچ پنهانکاری نیز ندارد.
از دیگر نشانههای سطح بالای توهم دیپلماتیک حاکم بر این نشست آنجاست که جناب سنایی با اشاره به طرح دو دولتی در فلسطین اشغالی، یعنی تشکیل دولت فلسطینی در کنار دولت اسرائیلی، از موضع مطالبهگر، از دولت میپرسد که در برابر این دیدگاهها چه استراتژی خاصی دارد؟
