«خواص در کشور کم نیستند. فردی که علاقهمند به پیشرفت کشور است، اگر از مسوولان و شرایط اقتصادی هم گلهمند باشد، اصل را فدای این گلایهها نخواهد کرد و در این شرایط نقش خواص بیش از گذشته میتواند در عرصه انتخابات دیده شود.»
۵۰۴ مطلب
«خواص در کشور کم نیستند. فردی که علاقهمند به پیشرفت کشور است، اگر از مسوولان و شرایط اقتصادی هم گلهمند باشد، اصل را فدای این گلایهها نخواهد کرد و در این شرایط نقش خواص بیش از گذشته میتواند در عرصه انتخابات دیده شود.»
از زمانی که انسانها وجود داشته اند، جنگ نیز وجود داشته است. چه به خاطر تفاوتهای فرهنگی، توسعه طلبی، و چه به دلایل دیگر، جنگها باعث خلق امپراطوریهای جدیدی شده، دیگر امپراطوریها را نابود کرده، رهبران را متحد کرده، و مسیر تاریخ را تغییر داده اند. اما در حالی که همه ما در مورد جنگهای جهانی اول و دوم و انقلابهای مشهور میدانیم، جنگهایی وجود دارند که اغلب فراموش میشوند، جنگ هاییکه نتایج آنها به شکل گیری جهان ما در آنچه امروز است کمک کرد.
زبان مردم ایران در دورههای مختلف تاریخی تفاوت هایی با یکدیگر داشته است ولی با این فارسی همواره حفظ شده و به نسل های بعد انتقال یافته است، لازم به ذکر است که پرداختن به موضوع زبان در دوره های مختلف کار نسبتاً دشواری است و آنچه که تا امروز به ما در این باره کمک کرده، مدارک باقی مانده از زمان های تاریخی مختلف است.
در میان کشورهای جهان فرانسه به کشور اعتصابات معروف است. با این حال وقتی صحبت از تاریخ میشود، این مردمان مصر باستان هستند که اولین اعتصاب ثبتشده را در چیزی در حدود ۳ هزار سال پیش ترتیب دادهاند.
باستانشناسان با بررسی میدانی تپه قمیآباد در شهرستان ری در جنوب تهران، از یافتههای جدیدی خبر دادند که تاریخ سکونت انسان در دشت تهران را دهها هزار سال عقب برده است و احتمالا به بیش از ۴۰ هزار سال قبل و شاید تا حدود ۸۰ هزار سال قبل میرساند.
میشل فوکو، فیلسوف و پژوهشگر تاریخ و تبارشناسی، در سال۱۳۵۷ تصویری واقعبینانه و ژرف از تهران به دست میدهد؛ شهری که شمالش به سلسله جبال برفآلود البرز میرسد و جنوبش به کویر و دریاچه نمک. تهران طی سه قرن گذشته، گذرگاه و اقامتگاه هزاران سیاح و هنرمند و دیپلمات و مستشرق بوده که هر یک به اقتضای ماموریت و سمت یا نظرگاه انتقادی–توصیفی خویش این شهر را در آثاری که خلق کرده و متونی که نوشتهاند، بازنمایی کردهاند.
اگر از «معاصریت» فاصله بگیریم، چگونه حقیقتِ گذشته و مندرس و منقضی و بیات شده را دریابیم و آیا اصلا فهمش میسر است؟ تکلیف رویدادهای غیرمعاصر که خارج از درک و یاد و تجربه و «حافظه وجدانی» ما معاصرین است چه میشود و اصلا به چه کار و درد و درمانی میآیند؟
گذشته در زمان حال، با میانجی کنش انسان زنده، امکانهای ورود به آینده را شکل میدهد. با این تلقی، " اکنون "همیشه پویاست و تاریخ معاصر همواره گویای کل تاریخ است لذا به نظر میرسد که زمان حال به علت اینکه" تجلی فرآیندهای در جریان" است اساس فهم انسان از تاریخ را شکل میدهد.
سفرنامه برده هلندی در دوران شاه سلیمان صفوی در ایران، کتابی پرماجرا و خواندنی است که ساسان طهماسبی ترجمه و انتشارات امیرکبیر منتشر کرده است.
هدایایی که پادشاهان قرون وسطایی میتوانستند برای یکدیگر بفرستند چه چیزهایی بودند؟ جواهرات؟ اسبهای اصیل؟ لباسها و صنایع دستی جواهرنشان؟ بله، همۀ اینها میتوانست باشد؛ اما هدیهای که پانصد سال قبل ماکسیمیلیان اول برای هنری هشتم فرستاد، چیزی بسیار متفاوت و رازآمیز است.
