۳۰۲۰ مطلب
«اجرای دیپلماسی گامبهگام و اعتمادساز برای بازیابی اعتبار بینالمللی یک ضرورت انکارناپذیر است. ایران میتواند با تمرکز بر حل یک بحران محدود یا انجام یک تعهد بینالمللی به صورت کامل، حسننیت خود را نشان دهد. این موفقیتهای کوچک اما قابل اتکا، سرمایه سیاسی برای مذاکرات بزرگتر فراهم میآورد.»
«مهمترین هدف آمریکا و اروپا از بهکارگیری سازوکار ماشه آن است که با توسل به بهانههای مختلف، دوباره تحریمهای سازمان ملل علیه ایران را فعال کنند. البته با توافق انجامشده در قاهره امیدواری به تمدید ششماهه افزایش یافته است که درواقع یک راهحل اساسی نیست.»
امروز وقت آن است که تصمیمگیران کشور با عبرت از تجربه برجام، از خوشبینی عبور کنند و با ارزیابی واقعبینانه از رفتار خصمانه اروپا و آمریکا، سیاستی ترکیبی از شفافیت در داخل و اقتدار در خارج را در دستور کار قرار دهند تا «فریب آژانس» به عنوان یک دستفرمان برای فشارهای جدید غرب تبدیل نشود. بنابراین، باید به دولت یادآور شد و تصریح کرد که اروپا از تحریمها دست نمیکشد، فریب آژانس را نخورید.
رئیس جمهور آمریکا در توییتی از آمادگی آمریکا برای تحریم شدید روسیه خبر داد.
محمد مخبر، مشاور و دستیار رهبر انقلاب گفت: تحریمهای مرتبط با مکانیسم ماشه کمتر از آن چیزی است که دارد اتفاق میافتد. تحریمهای آمریکایی بیتشر از چیزی است که در برجام دیده شده. کشور برای اداره خودش با فرض اینکه همه تحریمها اعمال میشوند، برنامهریزی میکند. تحریمها از اول انقلاب کم و زیاد وجود داشته و کشور هم در حال اداره شدن است بحمدالله.
با نهایی شدن پیشنویس قطعنامه در روز دوشنبه، کره جنوبی اکنون میتواند آن را در هر زمانی قبل از انقضای مهلت ۳۰ روزه به رأی بگذارد. هرچند، بعید است که این قطعنامه تصویب شود.
رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ششم ضمن اشاره به گمانه زنیها مبنی بر احتمال خروج از NPT، گفت: مهمترین مشکلی که ما از ابتدا در بحث هستهای داشتیم، فقدان استراتژی است. در حقیقت ما همواره بین دو استراتژی «تولید بمب هستهای» و «عدم استفاده نظامی از انرژی هستهای» سردرگم بودهایم. هر کدام از این دو استراتژی، الزامات و نتایجی دارد.
برجام اکنون بر لبه تیغ ایستاده است؛ توافقی که با کمترین خطا میتواند به ورطه نابودی سقوط کند. ایران امروز در بزنگاهی تاریخی قرار دارد: یا با رویکردی هوشمندانه و بهرهگیری از پنجره محدود دیپلماسی، از تشدید تنشها جلوگیری کند، یا با واکنشی شتابزده، مسیر را برای بازگشت تحریمها، انزوای بیشتر و حتی تقابلهای خطرناکتر هموار کند.
«آقای دکتر عراقچی! نگذارید تحریمهای قبل از برجام برگردد. محدودیت چندوجهی ناشی از تحریمها موجب فروپاشی امکانات مالی داخلی و بینالمللی برای برنامههای علمی، ایجاد موانع و انزوای بینالمللی جامعه دانشگاهی شده است. این جریان به تدریج مستقیما به کاهش چشمگیر بودجه دانشگاهها منجر شده و تامین مالی فعالیتهای تحقیقاتی ضروری به تدریج غیرممکن شده است.»
وزیر امور خارجه با بیان اینکه همه دشوارهای ما از بیرون و تحریمها نیست و بخشی از مشکلات ریشه در داخل کشور دارد و این شجاعت میخواهد که بپذیریم، گفت: نباید از تحریمها یک تصویر آخرالزمانی داشته باشیم.
