محسن رهامی گفت: از اینکه کشور کوچکی مانند عمان را واسطه کنیم یا واسطهگران دستِ چندم داشته باشیم، در شأن تیم مذاکرهکننده نیست. به هر حال، امیدواریم که این مذاکره غیرمستقیم به زودی به سمت مذاکره مستقیم رفته و میان تصمیمگیران اصلی و رهبران دو کشور صورت بگیرد.
رضا زبیب، مذاکره کننده ایران در گفتوگوهای محرمانه مسقط در اوائل دهه ۹۰ تأکید کرد: دور نخست مذاکرات سال ۹۱ با آمریکا در مسقط در اوج انتظارات آغاز شد، اما نتیجه مکتوبی نداشت، ولی طرف امریکایی مصرانه از ادامه کار میپرسید.
انتظار نمیرود افرادی که از تحریم منافع میبرند، از آغاز مذاکرات احساس شادی کنند. واکنش این افراد شگفتی ساز نیست، اما نکته مهم این است که تندروها و کاسبان تحریم عددی نیستند. تعداد این گروه محدود و خواستههای آنها غیرمنطقی است. عموم مردم نیز با خواستههای این گروه حداقلی مخالفت دارند. این گروه سعی دارند با تشنج آفرینی و مخالفت علیه تیم سیاست خارجی برای خود پیرو جذب کنند
آمریکایی و ایرانی از ادبیات مشابهی برای توصیف هدف اصلی خود از مذاکرات امروز استفاده میکنند: تعیین اینکه آیا طرف مقابل جدی است یا فقط در حال فریب دادن آنهاست.
وزیر امور خارجه پیشین آمریکا در پیامی در واکنش به مذاکرات غیرمستقیم تهران-واشنگتن با میانجیگری عمان گفت که هر نتیجهای از این مذاکرات جز برچیده شدن قابل راستیآزمایی تمامی عناصر برنامه هستهای ایران، تکرار اشتباههای دوران «باراک اوباما» خواهد بود که توافق هستهای در سال ۲۰۱۵ در دولت او با ایران انجام شد.
مهاجری گفت: «تندورهای داخلی از نظر تعداد زیاد نیستند و بسیاری از اینها معتدل شده اند. اصل مذاکره، چون مورد تایید رهبر انقلاب است، کسی بهویژه از جناح اصولگرا نباید مخالفت کند. تندروها پس از مدتی به جزئیات ورود خواهند کرد و انتقاد میکنند. نباید انتظار داشت هرآنچه میخواهند در مذاکره محقق شود. مخالفان مذاکره در مجموع سه گروه هستند که یکی لابی صهیونیستها؛ دومین گروه براندازان و اپوزیسیون و گروه دیگر در داخل ایران هستند که فهم سیاسی آنها بیشتر از اینها نیست.»