۶۰ مطلب
در حالی که شاهد خاتمه جنگ سرد و روند همگرایی منطقهای و تردد آزاد در بسیاری از مناطق جهان و شکلگیری نهادهای مربوطه با هدف گسترش رفاه، افزایش توان منطقه در چانهزنیهای جهانی و حفظ امنیت و جلوگیری از جنگ هستیم، خاورمیانه از چنین روندهایی به دور مانده است.
«از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، چین نخستین کشوری است که با ایالات متحده آمریکا در زمینه کسب موقعیت برتر و هژمونیکِ جهانی رقابت میکند».
اگرچه رئیسجمهوری روسیه تلاشهایی برای بهبود روابط با غرب کرده است، اما غربیها اساسا احترامی برای روسیه قائل نیستند. تنها امید آنها این است که روسیه در صحنه جهانی در مسیر افول حرکت کند. از دید آمریکا و همپیمانهای غربی این کشور، روسیه یک خرس قطبی است. این خرس قطبی در حال ضعیف شدن است. اما کشورهای یاد شده مایلند اقدامات بیشتری برای ضربه زدن به آن انجام دهند.
کتاب «ایالات متحده شرکتها» تحلیل جدیدی از چگونگی تحول راهبرد کلان آمریکا از پایان جنگ سرد تا به امروز عرضه میکند و تحلیل یکپارچهای از تداوم و تغییر ارائه میدهد.
بر پایه عقلانیت متعارف، ویژگی بارز قرن بیست و یکم، حرکت از هژمونی آمریکایی به سوی رقابت میان چین و آمریکا است. با این حال، نظام بین الملل دوقطبی، نه اجتناب ناپذیر و نه پدیدهای مطلوب است. ما باید نسبت به ترتیبات جایگزین و گزینههای دیگر نیز، هم فکر کنیم و هم آگاهانه به سمت آنها حرکت کنیم.
شرکتهای آمریکایی سازنده تراشه، نگران از بین رفتن بازار فروش در چین هستند که خسارتهای جبرانناپذیری به درآمدزایی آنها وارد خواهد کرد. درآمد پایینتر یعنی سرمایه کمتر برای انجام تحقیقات و توسعه در زمینه طراحی و تولید تراشهها و محصولات پیشرفته نیمه هادی، حوزهای که تا به امروز آمریکا سردمدار آن بوده است.
به نظر میرسد که اقدام اخیر رئیس جمهور چین در صدور فرمان آماده باش جنگی به نظامیان چینی، تا حد زیادی نشات گرفته از متغیرهای کلان رقابتهای راهبردی چین و آمریکا در منطقه شرق آسیا و جهان باشد.
سازمان ملل متحد اخیرا ۷۵ ساله شد، اما نظمی که بعد از پایان جنگ جهانی دوم بر دنیا حاکم شد و سازمان ملل از دل آن بیرون آمد حالا به لرزه افتاده است.
جان فاستر دالس و آلن دالس از مشهورترین شخصیتهای جنگ سردند. آنها فهرستی تهیه کردند و آن را «شش هیولا» نامیدند که به عقیدهشان باید سرنگون میشدند: محمد مصدق در ایران، ژاکوبو آربنز در گواتمالا، هوشیمینه در ویتنام، احمد سوکارنو در اندونزی، پاتریس لومومبا در کنگو و فیدل کاسترو در کوبا.
"به این ترتیب از یک طرف ایران، پاکستان، روسیه و چین با هم کار میکنند و از طرف دیگر کشورهای آمریکا با عربستان، امارات، رژیم صهیونیستی، مصر، اردن و.. با هم کار میکنند. هنوز اروپا تصمیم نگرفته است که چه رویکردی را اتخاذ کند. البته اروپا متحد سنتی آمریکا بوده است، اما اگر ترامپ پیروز شود و سیاستهای کنونیاش را ادامه دهد ممکن است اروپا راه سومی را در پیش گیرد و قطب جدیدی ایجاد کنند. ممکن است اروپای شرقی و آلمان به روسیه نزدیکتر شود."
