ترنج

جامعه ایرانی

۳۰ مطلب

  • کانال تلگرامی‌اش 16 هزار عضو دارد. می‌گوید در عرض دو سه ماه توانسته این تعداد را جذب کند. طالع‌بینی، پیش‌بینی روز، دعانویسی، فالِ قهوه، تاروت و... همه را برای مشتریانش انجام می‌دهد. ادعا دارد که زندگی خیلی‌ها را تغییر داده؛ یک نفر را به معشوق رسانده، دیگری را پولدار کرده و دشمنِ خیلی‌ها را شناسایی کرده و اسمشان را گذاشته کف دستشان! برای این‌کارها پول خوبی هم گیرش میاید؛ اینکه چقدر؟ طفره می‌رود. تنها با حساب سرانگشتی از مشتریان او می‌توان فهمید فال و فال‌گیری و رمالی هنوز هم طرفداران پروپا قرص…

  • ابد و یک روز فیلم بی همتایی در سینمای ایران و واجد یک خصلت یکه است. اینکه نه ضد قهرمانش که قهرمان اثر یک تریاکی است. در سرتاسر این نوشتار سعی دارم تا چنین ادعای پرچالشی را ثابت کنم یا حداقل به خوبی تبیینش کنم.

  • سراج‌زاده در افتتاحیه همایش ملی «اخلاق و جامعه ایرانی» گفت: وضعیت اخلاق عمومی در دو بعد عینی و ذهنی نامطلوب است. آیتی نیز تصریح کرد که اخلاق گمشده جامعه امروز ایران است.

  • در پی خودکشی سلسله‌وار دانش‌آموزان در ایران، چندی پیش خبر از خودکشی دسته‌جمعیِ سه خواهر میانسال نیز تکمله‌ای بود بر داستان غمبار خودکشی در ایران.

  • یک مردم شناس می‌گوید: در گذشته، نوروز و عید، شادی و نشاط را به جامعه ایرانی می‌آورد و به ساده‌ترین شکل ممکن برگزار می‌شد. نوروز در آن ایام، بیش از آن‌که شکل‌گرا باشد، به معنا توجه داشت. مردم با ذوق و شوق به استقبال نوروز می‌رفتند و آنچه اتفاق می‌افتاد برای شان لذت‌بخش بود. آن‌ها نگران دریافت به موقع پاداش و عیدی و حقوق و سبد کالای آخر سال نبودند! نگران خطر وقوع تصادف و ناامنی جاده‌ها نبودند! تشریفات نوروز بیهوده و دست و پاگیر نبود و از این بابت هزینه‌های سرسام آوری را به خانواده‌ها وارد نمی‌کرد…

  • برای پیاده کردن الگوی رفتاری پیامبر باید بیشترین کوشش خود را صرف احیای اخلاق در جامعه کنیم. و باید متذکر شوم اخلاق اسلامی این ویژگی بارز را دارد که وابسته به توحید است و خدا‌محور می باشد و در تبیین چرایی ها وابسته به وجود خداوند است. و این امر راز ماندگاری و دوام آن است، و اگر می بینیم اسلام همچنان پس از قرن ها پایدار مانده است به علت بعد اخلاقی آن است ( که البته مبتنی بر عقل نیز است).

  • مسأله تفکر در جامعه ایرانی مذمت شده نیست اما در میان مردم ما درونی نشده است، به این معنی که آحاد جامعه ما نیاموخته‌اند که تفکر کنند، در مباحث علمی شرکت یا این‌که حتی با هم بحث کنند.

تبلیغات